Μία μητέρα κρατάει στα χέρια της ένα τσιγάρο και καπνίζει καθώς ανεβαίνει τις κυλιόμενες σκάλες ενός σταθμού. Πίσω της ακολουθεί ένα μικρό αγοράκι που στα παιδικά του χέρια κρατάει κι εκείνο ένα αναμμένο τσιγάρο, το οποίο στη συνέχεια σβήνει μιμούμενο τις ίδιες ακριβώς κινήσεις με τη γυναίκα.
Στην επόμενη σκηνή ο πατέρας φωνάζει στον Κινέζο υπάλληλο ενός καθαριστηρίου. Την ένταση και το μίσος του όμως φαίνεται να μιμείται και ο 5χρονος γιος του, που έχει προτάξει τον δείκτη και φωνάζει με το ίδιο πάθος.
Αυτές είναι δύο μόνο σκηνές από το 90 δευτερολέπτων βίντεο που ψηφίστηκε στο Διαδίκτυο ως το καλύτερο για το 2008 και προέβαλε ο εθνικός οργανισμός ενάντια στην κακοποίηση παιδιών της Αυστραλίας. Σκοπός του είναι να προβληματίσει όλους τους ενηλίκους και ειδικότερα τους γονείς σχετικά με το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται στα παιδιά, αφού εκείνα υιοθετούν όλες τις συνήθειες- καλές και κακές- των μεγάλων.
«Παίρνει το παιδικό κομπιούτερ και ασχολείται με τις ώρες μιμούμενος τον μπαμπά του. Όταν τον διακόπτω για να του μιλήσω μου απαντάει: “Μαμά, άσε με σε παρακαλώ, δουλεύω!”» λέει η μεταφράστρια κ. Χριστίνα Αρβανιτάκη-Γεωργουλά, αναφερόμενη στον 4χρονο γιο της και την τάση του να μιμείται συχνά τον πατέρα του.
Στα παιδιά αρέσει πολύ να μιμούνται τους μεγάλους. Τους αρέσει να κάνουν ότι ψωνίζουν σαν μεγάλοι, να ντύνονται με τα ρούχα τους, να αντιγράφουν τον τρόπο ομιλίας τους, ακόμα και τις κινήσεις τους. Σύμφωνα με την οικογενειακή σύμβουλο και ψυχολόγο κ. Έφη Σαρηγιαννίδου, αυτό συμβαίνει επειδή οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα προς μάθηση και αυτόματα μετατρέπονται σε πρότυπα προς μίμηση. «Το παιδί γνωρίζει τον κόσμο μέσα από τα μάτια των γονιών. Βλέπει, ακούει και μαθαίνει από αυτούς. Ό, τι υπάρχει μέσα στο σπίτι είναι εικόνα για το παιδί, από μία γκριμάτσα του πατέρα μέχρι το άγγιγμα της μητέρας όταν κοιμάται», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ήδη από την περίοδο της κύησης και μέχρι τα έξι του χρόνια το παιδί είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τους γονείς. «Μέσα από τα έργα των γονιών χτίζονται οι αξίες των παιδιών. Ωστόσο, πιο πολύ “μιλάει” μέσα τους αυτό που ζουν παρά αυτό που τους λένε», επισημαίνει η οικογενειακή σύμβουλος.
Αγγελική Καραγεώργου
