Εχει ύψος περίπου 2 μέτρα και βάρος, αυτή τη στιγμή (Παρασκευή απόγευμα που γράφεται η στήλη), 216 κιλά. Λέμε «αυτή τη στιγμή» γιατί η Τάνια, πάσχουσα από μια σπάνια ασθένεια που ακούει στην ελληνική ονομασία «ακρομεγαλία», κερδίζει βάρος και ύψος με την ημέρα -εξ ου και ο πιο πάνω τίτλος που είχε στο σχετικό ρεπορτάζ της χθες η αγγλική «Ντέιλι Τέλεγκραφ». Τα προβλήματα άρχισαν στην εφηβική της ηλικία, όταν μια καλή (ή μάλλον κακή) πρωία, είδε τα χέρια και τα πόδια της πιο μεγάλα απ' ό,τι τα πρόσεξε την προηγούμενη μέρα και αισθάνθηκε το σώμα της να βαραίνει.
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ τής μίλησε για «συμπτώματα γιγαντισμού», είπε ότι το πρόβλημα είναι ορμονικό και έκτοτε δεν έχει «πιάσει» καμία φαρμακευτική αγωγή. Μαζί με το σώμα της, δυστυχώς, άλλαξε και η φωνή της (έτσι που πολλοί άρχισαν να τη ρωτούν μήπως ήταν άνδρας) και, αναπόφευκτα, και η ψυχολογική της κατάσταση. Το 2003, βρέθηκε (και αφαιρέθηκε τελικά) στον εγκέφαλό της ένας όγκος μεγέθους πορτοκαλιού, που είχε σχεδόν τυλιχθεί γύρω από την αρτηρία τής έσω καρωτίδας. Της χορηγήθηκε ένα «μεγάλο κοκτέιλ» φαρμάκων για να ρίξουν οι γιατροί τα πολύ υψηλά επίπεδα ορμονών που προκαλούσαν τη ραγδαία και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του σώματός της, αλλά τα αποτελέσματα ήταν αρχικώς ασήμαντα και στη συνέχεια ούτε καν τέτοια.
ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να δημοσιοποιήσει την ιστορία της, όχι για να τη λυπηθεί ο κόσμος αλλά για να σταματήσουν, όπως λέει, να την κοιτούν περίεργα και να κάνουν «διάφορα προσβλητικά και χυδαία σχόλια». Χρειάστηκε να υποστεί όλη αυτήν την απίστευτη ταλαιπωρία η κοπέλα (ώς και εγκεφαλικό έπαθε πρόσφατα, εξαιτίας της πίεσής της, που ανέβηκε από το πολύ βάρος -αλλά ακόμα το παλεύει γενναία), για να καταλάβει ότι οι κοινωνίες μας, κυρίως εκείνες που λογίζονται «προηγμένες και πολιτισμένες», είναι γεμάτες από χυδαίους ανθρώπους, που θεωρούν χρυσό μόνον ό,τι γυαλίζει και ό,τι διαφέρει από αυτούς το περιπαίζουν και το εξοστρακίζουν. Σήμερα, η Τάνια, «η γυναίκα που συνεχώς μεγαλώνει», υποβάλλεται σε νέα φαρμακευτική αγωγή και ελπίζει ότι «θα γίνει το θαύμα» και, «όπως ήρθε έτσι απότομα αυτή η καταραμένη αρρώστια, έτσι απότομα θα φύγει κιόλας», για να ζήσει και εκείνη «επιτέλους ως φυσιολογικός άνθρωπος».
