Έντεκα χρόνια μετά τον Τιτανικό, ο Τζέημς Κάμερον, επιστρέφει στις σκοτεινές αίθουσες, με μια καινούργια ταινία, που δεν απειλεί μόνο να σπάσει το εισπρακτικό ρεκόρ του Τιτανικού, αλλά τον τρόπο που βλέπουμε τον κινηματογράφο, για πάντα.
Κάπου στις παρυφές του Λος Άντζελες, ένα ψηλό γιγαντιαίο κτίριο χωρίς παράθυρα, αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά του Χόλυγουντ. The Volume, όπως είναι το όνομα αυτού του κτιρίου. Στο εσωτερικό του, εδώ και δυο περίπου χρόνια, μερικά από τα καινούργια πιο νέα και ανεβασμένα πρόσωπα στο Χόλυγουντ, ντυμένα με περίεργες φορεσιές και φορώντας ακόμη πιο περίεργους αισθητήρες στο κεφάλι τους, εκτελούν τις κινήσεις του ρόλου τους κάτω από την καθοδήγηση του Τζέημς Κάμερον, του ιδιόρρυθμου σκηνοθέτη, που αφού σκηνοθέτησε τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, τον Τιτανικό, πριν από 11 χρόνια, μετά εξαφανίστηκε από το προσκήνιο. Ωστόσο ο χρόνος αυτός δεν πήγε χαμένος. Πέρα από πολλές εξερευνήσεις στον βυθό των ωκεανών, που αποτελεί ένα από τα αγαπημένα χόμπι του, ο Τζέημς Κάμερον, στράφηκε προς την τελειοποίηση ενός καινούργιου είδους κινηματογράφησης, που θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κινηματογράφο για πάντα. Από το 2003 η «προφητεία» του πως ο κινηματογράφος των δυο διαστάσεων έχει πια πεθάνει, οδήγησε πάρα πολλούς κινηματογραφιστές, σε μια καινούργια παραγωγή κινηματογραφικών σε 3-D, δηλαδή τριών διαστάσεων, που για πολλούς αποτελεί το μέλλον του κινηματογράφου και ήδη πάρα πολλές ταινίες γυρίζονται σε τρεις διαστάσεις, τις οποίες παρακολουθούμε με τα γνωστά γυαλιά, που μας επιτρέπουν να ζούμε πολύ πιο έντονα και τρισδιάστατα την κινηματογραφική εμπειρία.
Για τον Τζέημς Κάμερον όμως αυτό δεν ήταν αρκετό. Εκείνο που ήθελε να κάνει ο Κάμερον ήταν να δημιουργήσει μια συνολικά διαφορετική εμπειρία. Κάτι που θα συνδύαζε τον κινηματογράφο με την εικονική πραγματικότητα που δημιουργούν οι κομπιούτερ σ’ ένα σύνολο, που να μην υπήρχε προηγούμενό του. Η εμπειρία του από τα γυρίσματα του Τιτανικού, που άνοιξε καινούργιους δρόμους στις δυνατότητες των ειδικών εφέ, με συγκλονιστική αληθοφάνεια, στις σκηνές του ναυαγίου, όταν η πρύμνη του πλοίου σηκώνεται κάθετα πάνω από το νερό, με τους επιβάτες να πέφτουν στο κενό σαν σταφύλια, άφησε πολλούς τότε με το στόμα ανοιχτό. Από τότε μέχρι σήμερα στη δεκαετία που μεσολάβησε, τα ειδικά εφέ κυριάρχησαν στη σύγχρονη κινηματογράφηση, δίνοντας τη δυνατότητα να γυριστούν σκηνές και ολόκληρες ταινίες, με εφέ που πριν δέκα χρόνια έμοιαζαν αδιανότητα. Το σύγχρονο εφέ έχει καταφέρει σχεδόν να κατακτήσει τα πάντα . Εκτός από ένα. Μπορούμε να δούμε στον κινηματογράφο αεροπλάνα να πέφτουν μπροστά μας, τρένα να συγκρούονται και να γκρεμίζουν υπόγειους σταθμούς, αυτοκίνητα να συγκρούονται με κάθε δυνατό τρόπο και πρωταγωνιστές να εκτελούν απίθανα ακροβατικά, ενάντια στους νόμους της βαρύτητας και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί ο νους του ανθρώπου και του σκηνοθέτη. Εκείνο που δεν έχουν καταφέρει τα ειδικά εφέ, είναι το αναπαραστήσουν με πειστικότητα, τις χιλιάδες μικροεκφράσεις που μπορεί να πάρει ένα ανθρώπινο πρόσωπο, για να εκφράσει τα διαφορετικά ανθρώπινα συναισθήματα ανά πάσα στιγμή. Γι αυτό και ότι έχει γίνει ως τώρα συνδυάζοντας την ανθρώπινη έκφραση με τα ειδικά εφέ, είναι σε αρκετά χοντροκομμένο επίπεδο.
Ο Κάμερον για τις ανάγκες της καινούργιας του ταινίας που διαδραματίζεται σε άλλον πλανήτη, με το όνομα Πανδώρα, ήθελε να φτιάξει τα γαλάζια όντα που τον κατοικούν, τους Νάβι, με ένα συνδυασμό των χαρακτηριστικών των ηθοποιών που τους ενσαρκώνουν, σε μια ψηφιακή παραλλαγή τους, μια και έχουν κάπως διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά, αλλά να μπορούν να παίρνουν και την απειροελάχιστη έκφραση των ανθρώπινων χαρακτηριστικών. Για να το πετύχει αυτό χρησιμοποίησε άπειρους αισθητήρες, στα πρόσωπα των ηθοποιών του. Στη συνέχεια αυτοί οι αισθητήρες μεταβίβαζαν τα δεδομένα τους, σ’ ένα πάρα πολύ δυνατό σύστημα κομπιούτερ, το πέμπτο σε δυναμική σε ολόκληρο τον κόσμο, που μετέτρεπαν τα δεδομένα στη ψηφιακή παραλλαγή των χαρακτήρων της ταινίας. Έτσι τα περίεργα όντα του πλανήτη Πανδώρα, μισό-ψηφιακά και μισό-πραγματικά, παίρνουν κάθε δυνατή ανθρώπινη έκφραση.
Αλλά ο Κάμερον δεν εκφράστηκε ούτε σ’ αυτό. Δημιούργησε ψηφιακά, όλα τα σκηνικά και τα δάση του μακρινού πλανήτη και έκανε τα γυρίσματα της ταινίας με το πιο προχωρημένο σύστημα τριών διαστάσεων, το σύστημα Weta, που τελειοποίησε ο σκηνοθέτης του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, Πήτερ Τζάκσον, στην μακρινή Νέα Ζηλανδία. Η υπόθεση της ταινίας, περιστρέφεται γύρω από τις περιπέτειες, ενός παραπληγικού, πρώην πεζοναύτη του Τζέικ Σάλλυ, που συμμετέχει σε μια αποστολή εξερεύνησης του πλανήτη Πανδώρα, όπου και μεταφέρεται μέσω του συστήματος Άβαταρ, μέσω του οποίου η συνείδησή του μπορεί να υλοποιηθεί σ’ ένα όν αυτού του πλανήτη. Τη συνέχεια θα τη δείτε στην οθόνη σας. Οι θεατές που παρακολούθησαν ένα μικρό απόσπασμα της ταινίας, σε μια ειδική προβολή, έμειναν κυριολεκτικά άναυδοι, με την τελειότητα των εφέ της ταινίας και όπως είπαν είχαν την αίσθηση, ότι «ζούσαν» την υπόθεση της ταινίας σαν να βρίσκονταν οι ίδιοι στον παράξενο πλανήτη. Η ταινία που κόστισε 200 εκατομμύρια δολάρια θα κάνει την πρεμιέρα της παγκοσμίως στις 18 Δεκεμβρίου και όπως αντιλαμβάνεστε , θα είναι κατά πάσα πιθανότητα υποψήφια για κάμποσα Όσκαρ.
